ใกล้จะหมดละ

ตั้งแต่วันแรกที่ตั้้งใจจะปฏิบัติธรรม ในวันนั้นโดเมนเนมโดน hack ธุรกิจเพียงหนึ่งเดียวที่ทำให้มีเงินใช้ทุกวันนี้ ... ไม่ใช่ของเรา
ต่อมาไปซื้อของกับน้อง น้องฝากโน้ตบุ๊คมาแบ่ง partition งานง่าย ๆ ที่เคยทำมาไม่รู้กี่ครั้ง ครั้งนี้พอเริ่มแบ่ง partition ขึ้นจอฟ้า MBR ของ harddisk หายหมด ข้อมูลงานกับอื่น ๆ หายหมดเครื่องเลย น้องก็เศร้าไป เราสิเศร้ากว่า ต่อมาช่วงนี้ก็ไม่รู้ไปกินอะไร ร้อยวันพันปี ไม่เคยท้องเสีย ช่วงนี้ก็กินอะไรไม่ค่อยได้ ปวดท้องบ่อย ๆ ... กายไม่ใช่ของเรา
แล้วมาวันนี้สด ๆ ร้อน ๆ ก็โดนแฟนบอกเลิก วางโทรศัพท์เสร็จก็มาเขียน ... แม้แต่คนที่เรารัก ก็เป็นอนิจจัง


ถ้าคิดแบบทางโลก ก็คงคิดว่านี่จะหาอุปสรรค มาขวางให้ได้ใช่ไหม การพยายามดูจิตให้ได้ในสภาวะการณ์แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจะหลงไปอยู่เรื่อย นึกไปในใจว่า พึ่งจะคิดเริ่มปฏิบัติ ทำไมต้องให้บททดสอบขนาดนี้ด้วย

แต่ถ้ามาคิดดูอีกทาง สงสัยเกิดธรรมะจัดสรรเห็นว่าเราจะเดินไปในทาง เลยช่วยตัดเรื่องทางโลกให้หมดเลย เพราะตอนนี้นี่ ไม่มีงานให้ดูแลรึต้องทำเท่าไหร่ วัน ๆ ก็ว่าง น้องก็ไม่ได้ให้ช่วยไร เพราะทำโน้ตบุ๊คมันเจ๊งไปแล้ว ที่เคยคุยกะแฟน
เช้าเที่ยงเย็นก็ไม่มีแล้ว ตอนนี้เลยมีเวลาให้ปฏิบัติธรรมไป 24/7 เลย ไม่มีใครขัด ไม่มีใครกวน เสียอยู่อย่างเดียว
การเจอความสูญเสียขนาดนี้ในช่วงอาทิตย์เดียว มันโหดร้ายกับจิตใจมากเลยนะ อย่าว่าแต่ดูจิตเลย แค่อยู่ให้เป็นปกติก็ยากแล้ว

ก็คงต้องกัดฟันทำความเพียรให้ได้แหละ เพราะผ่านตรงนี้ไปได้ ก็ไม่มีอุปสรรคไหนจะขัดขวางอีกแล้ว ไม่มีอะไรตัดไม่ได้อีกแล้ว
(เพราะทุกห่วง ทุกของสำคัญโดนพรากไปจะหมดละ จะเหลือก็แต่ ตายก่อนจะรู้เห็นธรรมะนี่แหละ)


สู้ ว้ออออออออยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย